Castorice – Honkai: Star Rail

Castorice, Okhema'daki Chrysos Varisleriyle yakınlaştıkça kara dalganın kutsal şehri yuttuğu ve yoldaşlarının korkunç akıbetlerle karşılaştığı tekrarlayan bir kâbusun sıkıntısını çeker. Görüntünün sonunda yıldızların altında bir başka dünyadan gelen ziyaretçi bile düşer. Alacakaranlık Avlusu'nda bir doktor ona dinlenmesini öğütler, ancak Castorice gördüklerini önlemek için elinden geleni yapmaya karar verir. Bu dehşet verici olaylar, uyanık dünyada gerçekleştiği kanıtlanmış ölümler olarak değil, bir kâbus olarak sunulur.

Amphoreus'un ilerleyen hikâyesi, karakterlerin yaşadığı tarihin tekrar eden yapay bir döngüye bağlı olduğunu ortaya çıkarır. Castorice'in Ölüm'le bağı, sıradan bir çocuğa verilmiş açıklanamayan bir kutsamadan ibaret değildir: Öykünün önceki döngülerinde ikiz kardeşi Polyxia ve sevginin, ölümün, Ölüm Titanı'nın yetkisinin devrinin birbirinden ayrılamadığı ağır bir sınav vardır. Daha eski bir döngüde Castorice, Polyxia'nın Ölüm'ün yetkisini devralabilmesi için kendini feda eder.

Sonraki döngüde Thanatos'la bağlantılı olan Polyxia, Castorice'i hayata döndürmeye çalışır. Bu çaba Ölüm'ün yetkisini böler ve Ruhlar Nehri için yıkıcı sonuçlara yol açar. Castorice bu geçmişi bilmeden geri döner; ölümcül dokunuşunda beliren güç ise uzun süredir çözmeye çalıştığı gizemin parçası olur. Bunlar birbirinden bağımsız, tek ve kesintisiz bir ömürde yaşanmış maceralar değil; tekrarlar üzerine kurulu hikâyenin olayları ve açıklamalarıdır.

Through the Petals in the Land of Repose olayları sırasında Castorice, Öncü ve Cipher'la birlikte harap olmuş Styxia'ya gider. Burada ortadan kaybolmuş Ölüm Titanı, ejderha kemikleri, hayaletimsi sakinler ve önü kesilmiş Ruhlar Nehri birbiriyle bağlantılıdır. Arayış onu, ruhların çok uzun süredir olması gerektiği gibi öteye geçemediği bir ölüler diyarına götürür. Bu yolculuk, lanetinin görünürdeki kaynağı hakkındaki varsayımlarını altüst eder.

Asıl gerçek, ejderha Pollux'un yaptığı basit bir lanetten değil, Thanatos'un parçalanmış yetkisinden kaynaklanır. Castorice Polyxia'yla karşılaşır ve kardeşinin neleri göze alıp neleri kaybettiğini öğrenir. Ortak geçmişlerinin hakikati ortaya çıkınca Polyxia, Ölüm'ün Coreflame'ini Castorice'e devreder. Ömrünü kendi ellerinden korkarak geçiren genç kadın, artık Ölüm'ün kendisinden sorumlu bir yarı tanrı olur.

Castorice, Coreflame'i elde etmeyi sorunsuz bir zafer ya da geçişi bekleyen ruhları terk etme izni olarak görmez. Yaşam ve ölüm döngüsünü yeniden düzene koymaya yardım etmek için ölüler diyarında kalmayı seçer ve Öncü'yü ölümlülerin dünyasına geri gönderir. Vedası son derece kişiseldir: Yakınında olmak istediği insanları bulmuştur, ama onu yeniden ayrılığa mahkûm eder gibi görünen bir görevi kabul eder.

Ayrılışından sonra Castorice'in anılarının bir yansıması Okhema'da kalır. Bu yansıma aracılığıyla Öncü, bir kucaklaşma için duyduğu minnettarlığı ve ellerinin yalnızca kayıp değil, sıcaklık da taşıyabileceğini fark edişini duyar. Bu karşılaşma, Castorice hâlâ ölüler diyarındayken geride kalmış bir anı yansımasıyla yaşanır.

Amphoreus'taki daha geniş çatışma, muazzam tekrar döngüsünün amacını sonunda açığa çıkarır ve Irontomb'a karşı verilen yüzleşmeyle son bulur. 3.7 sürümünde, halkın ve yaşadıklarının As I’ve Written adlı eserde korunması, Chrysos Varislerine veda etmenin anlamını değiştirir. Anıları içindeki varlıkları sürdürülür; bağımsız bir dünyada gelecekte yeniden doğmalarıysa bir anda tamamlanmış bir dönüşüm değil, hâlâ devam eden bir olasılık ve süreçtir.

Beyond Time: An Eternal Page'de Castorice, Polyxia, Amunet ve geçmişte tanıdığı başkalarıyla yeniden buluşur. Korunmuş olan bu varoluşta laneti ortadan kalkmıştır; artık Ölüm'ün yetkisini taşımadığını söyler. Sonunda fiziksel sevgiyi kabul edebilir, canlılara zarar vermeden yaklaşabilir. Dromasları okşamayı öğrenmesi, başkalarının saçlarını örmesine izin vermesi ve kız kardeşiyle sıradan zaman geçirmesi, Aidonia'daki uzun yalnızlığına dokunaklı bir karşıtlık oluşturur.